سکـــــــوت...

آرام باش....

هان ای مخاطبِ همیشگیِ خاصِ من!

که سکـــــــــــــــوت،

آکنده از حرف هایی ست

که نه گفتنش، سبک می کند دل را،

و نه نگفتنش، تسکین می دهد درد را...

و دم نزن...

هان ای آرامشِ دو جهانِ من!

از درد...

که درد،

این واژه ی کوتاهِ سه حرفی،

زیباترین سمفونیِ دل-حرف های ناگفته است!

هفتم دی ماه هزار وسیصد و نود و هفت

چرک نویس...